Nasz projekt otrzymał wyróżnienie w konkursie na zagospodarowanie centrum „Energia Inowrocławia” — nowego centrum edukacyjnego, które ma stać się symbolem miasta. Zaproponowaliśmy budynek, który nie próbuje dominować nad miastem, ale wyrasta z tego, cojest samą kwintesencją Inowrocławia.

Architektura wyrastająca z geologii

Inowrocław wyrasta z tego, co ukryte pod powierzchnią — z soli, ziemi i solanki. Budynek tę geologiczną narrację czyni sercem całego założenia. Obiekt zagłębia się w terenie. Od strony ronda niemal znika, ustępując zielonemu pagórkowi, z którego wyłaniają się ciemne, horyzontalne bryły — reminiscencja kryształów soli.

Wejście jak zejście do kopalni

Wejście prowadzi schodami w dół i jest alegorią zejścia do kopalni. Po przekroczeniu progu odbiorca trafia do lobby zaprojektowanego jako labirynt „przestrzeni pomiędzy”. Inspiracją był układ naturalnych, podziemnych jaskiń — zmienne wysokości i szerokości, zróżnicowane światło, sekwencja kolejnych wnętrz o odmiennym charakterze, w której każdy zakręt odsłania nową perspektywę.

Materiał z miejsca, w którym powstaje

Ściany powstają z ubijanej ziemi pochodzącej z wykopów na działce. Dach jest ogólnodostępnym ogrodem i punktem widokowym — miejscem, które oddaje miastu przestrzeń zabraną pod budynek. Architektura odwzorowuje tu logikę miejsca: bierze stąd, daje stąd.