25 sierpnia 2026 roku Rada Miasta Rzeszowa podjęła uchwałę o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej przy ul. Boruty-Spiechowicza, w rejonie ul. Broniewskiego na osiedlu Baranówka. Za przyjęciem uchwały głosowało 15 radnych, 5 było przeciw, 2 wstrzymało się od głosu. Wniosek złożyła spółka Emitel S.A., właściciel terenu. Koncepcję urbanistyczno-architektoniczną opracowali MWM Architekci.

Uchwałę podjęto na sześć dni przed wygaśnięciem specustawy mieszkaniowej, która traci moc 31 sierpnia 2026 roku. O zachowaniu trybu decyduje data podjęcia uchwały przez radę gminy, nie data złożenia wniosku — jest to więc jedna z ostatnich uchwał lokalizacyjnych przyjętych w tym trybie w Polsce. Uchwała nie jest pozwoleniem na budowę; otwiera kolejne etapy przygotowania inwestycji. Wcześniej projekt uzyskał pozytywną opinię Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej.

Teren zajmują dziś obiekty nadawcze i telekomunikacyjne. Projekt zakłada budynek mieszkalny wielorodzinny z 67 mieszkaniami, lokalami usługowymi w parterze i dwupoziomowym garażem podziemnym.

Bryła obniża się kaskadowo w stronę niższej zabudowy sąsiedniej — do czterech kondygnacji. Każde cofnięcie tworzy użytkowy taras z zielenią, a dach, zwykle powierzchnia techniczna, zamienia się w sekwencję zewnętrznych przestrzeni rozłożonych na różnych poziomach budynku. Najwyższy punkt zaprojektowano w miejscu dzisiejszej wieży.

Od strony ulicy parter otwiera się rzędem arkad z półkolistymi łukami. Podcienia osłaniają przechodniów, mieszczą wejścia do lokali usługowych i wydłużają strefę pieszą. Przed budynkiem zaplanowano ogólnodostępny, nieogrodzony plac z zielenią urządzoną.

Konstrukcja i elewacja budynku powstają w całości z prefabrykowanych elementów betonowych. Baranówka to osiedle epoki wielkiej płyty — zabudowa wznoszona masowo, z prefabrykatów, według powtarzalnych wzorców tamtych dekad. Projekt sięga po tę samą technologię z odwrotną intencją: z ograniczonego słownika powtarzalnych elementów, obejmującego zaokrąglone loggie, pionowe pilastry i rozłożyste kapitele słupów parteru, powstaje fasada zmieniająca się wraz z ruchem słońca i kątem patrzenia. Prefabrykacja, niegdyś synonim seryjności, staje się tu narzędziem indywidualnego, rzeźbiarskiego wyrazu.